Wat zoek jij in 2020?

Hoe is het jou vergaan, de afgelopen weken?
Het zal me niet verbazen als jij je ook overspoeld voelde door wat er allemaal op ons afkwam. Aan de ene kant werden we op het hysterische af aangespoord te kopen en vooral te profiteren van al die geweldige aanbiedingen voor Sinterklaas, de uit Amerika overgewaaide Black Friday en Cyber Monday, met als klap op de vuurpijl de emofilmpjes voor Kerstmis, en aan de andere kant worden we juist gewaarschuwd en bang gemaakt voor de toekomst en moeten we rekening houden met het milieu en het klimaat, moeten we minderen en ontspullen. Ik word er wel eens wanhopig van. 
We worden voortdurend alert gehouden door de media en de overheid…  Want daarnaast gebeurde er ook zoveel in de actualiteit: demonstraties, woedende menigten, onrecht, stakingen, schandalen, aanvallen, onthullingen, ga maar door ga maar door.
Je ziet door de ballen de boom niet meer, om het zo maar eens te zeggen.
En er is geen tijd om je te realiseren wat er eigenlijk allemaal gebeurt.

Heftige gebeurtenissen worden de wereld in geslingerd, er is veel ophef-van-de-dag en dan moeten we meteen alweer doorrrr…… Is dat iets van nu? Ik denk soms van wel.

Ik moest opeens hieraan denken:
Mijn man maakte vroeger bij de KRO een programma dat Ongelooflijke Verhalen heette. (ik vond nog een fragment uit 1994 op youtube). Daarbij werd een misstand zoals in bijgaande aflevering, langzaam ontrafeld, afgepeld eigenlijk. Dan zat je te kijken naar die zoektocht en dacht je ‘oh nee toch’ maar dan ging er weer een schil af en werd het nog erger en weer en weer. Gelukkig namen zij bij dat programma de tijd om tot de kern te komen en de verantwoordelijke aan te spreken en het hem of haar op te laten lossen. Zo eindigde zo’n aflevering toch nog enigszins bevredigend. Ik mis dat nu.

Maar goed, het is niet voor niets eind van het jaar. We zijn dit jaar, met al zijn opwinding, zat en wie je ook vraagt, iedereen verlangt wanhopig naar rust en gezellig samen zijn. En dat alles goed is. 
Bij ons hing vroeger dit tegeltje boven de deur. Ik heb dat later nog eens van mijn ‘oude’ vriendin Andrea gekregen. 
Alles sal reg kom. Ik heb er destijds wat op gehoopt! Gaat u rustig slapen.
Maar vreemd genoeg zag ik vanmiddag pas het tweede gedeelte van het gezegde voor het eerst: als we allemaal onze plicht doen.

Mmmmmm, dus misschien komt alles wel niet zomaar goed… we moeten kennelijk allemaal iets…dus wat zou nu een goede wens zijn voor 2020? Waar moeten wij naar op zoek? Voor alles een oplossing vinden is misschien ook wel wat veel gevraagd. Maar je richten op een of twee dingen die bij jou passen?


Soms word ik opeens weer heel erg katholiek. Het zijn die oude waarden en tradities waarmee ik ben opgegroeid.
Ik wil, als ieder jaar, ‘gewoon’ Vrede op aarde. Voor iedereen. Dat zou het allermooiste zijn. 
Ik hoop dat ik daar in mijn eigen omgeving, op heel kleine schaal iets aan bij kan dragen. 

Misschien kunnen we ook een voorbeeld nemen aan onze honden, die zo de gave hebben in het hier en nu te staan, aanvaarden wat er is, onvoorwaardelijk trouw zijn aan ons baasjes en vrouwtjes en zich zo vol overgave wijden aan hun taken.
Kijk bijvoorbeeld hier even naar onze Suzie, die detectie doet, en op zoek is naar anijszaad. Kan het simpeler? Met hart en ziel, ondanks honderd door-elkaar-kerstmuziekjes, bewegende kerstmannen en idem ijsberen, langsrijdende karren, regen op het glazen dak van het tuincentrum, huilende kinderen en noem maar op…. helpt zij mij zo ook rustig te worden, niet te haasten, niet overal op te reageren of onnodige aanwijzingen te geven. Hier ben ik alleen maar vol bewondering voor haar. Genieten we van elkaar. Hier is er rust en zijn wij samen. 

Fijne Feestdagen allemaal!