(Vuurwerk)angst

Dit is een Facebook bericht uit 2016, van De Roedelmethode. Er zijn wat praktische tips aan toegevoegd. 
Het lezen en bewaren waard.

Vuurwerk-angst…

Natuurlijk krijgen wij ook vragen over vuurwerkproblemen. 
Dit stukje is niet bedoeld als discussie, ook niet om vragen te stellen.
Lees het, misschien helpt het wat, en anders laat je het terzijde liggen.

‘Angst’ wordt nog steeds als verkeerde eigenschap ervaren, en moet daarom met hand en tand bestreden worden. Maar angst is een zeer belangrijke emotie.
Angst maakt ook creatief denken mogelijk, leidt tot het zoeken van oplossingen en tot sociaal gedrag.
Het is de emotie angst die ons door de evolutie geholpen heeft en die ons heeft gevormd tot wat we zijn. Angst behoudt het leven en de soort.
Angst laat je vluchten voor gevaar in plaats van het gevaar op te zoeken. Angst helpt je om oplossingen te bedenken om je aan te kunnen passen.
Angst is een voorwaarde om sociaal gedrag te kunnen vertonen. Angst om iets of iemand te verliezen, angst om gevaar te lopen. Angst zorgt ook voor het vermijden van conflicten.

Het is altijd beter om uit angst weg te lopen, je te verstoppen, dan op het gevaar af te lopen.
En wanneer de angst, het gevaar geweken is, kun je je weer prettig voelen en positieve emoties krijgen.

Het belangrijkste is, dat dat je bij angst weet waar je altijd terecht kan om veiligheid te zoeken en geborgenheid te vinden. Net als mensen en mensenkinderen hebben ook honden de behoefte om hun angst te delen.

Angst voor vuurwerk is dus niet abnormaal, iets wat met hand en tand bestreden moet worden.
Vuurwerk is nu eenmaal niet leuk, en hoeft ook helemaal niet leuk gevonden te worden.
Je bent nu eenmaal bang of je bent het niet. Je kunt met angst leren omgaan, maar angst blijft angst.

En dat kan ook niet weggetraind worden. Wel kun je van angst gebruik maken om een relatie te verstevigen, want;
samen bang zijn is fijner dan alleen bang zijn
samen bang zijn geeft een band.
samen bang zijn geeft vertrouwen
samen bang zijn… maakt dat je samen sterker bent.

Dit is de manier om met angst om te gaan:

Neem je hond op schoot. Kruipt hij weg, ga bij hem zitten, geef troost en haal hem zo uit zijn isolement.
Het fabeltje dat je daarmee juist angst beloont… ach, dat is al zo lang achterhaald.
Dat stamt nog uit de tijd dat we dachten dat honden geen emoties hadden en dat je door vertroetelen en steun te geven juist het angstmechanisme bij je hond erin bracht.
Nu weten we wel beter. Het is geen mechanisme, het gaat om échte emoties.
En daar moet je in helpen. 
Tenslotte troosten we onze kinderen en medemensen ook als ze bang zijn, en worden die daardoor banger? Integendeel! Daardoor wordt de angst hanteerbaar en oplosbaar in samenwerking.

Wat wél belonend werkt, is het blijvende gevoel van veiligheid!
In de grond van de zaak zijn wij mensen eigenlijk ook allemaal bang voor vuurwerk.
Je gooit het rotje niet voor niets weg als het brandt en je loopt niet voor niets weg van het vuurwerk dat je afsteekt… ook dát is angst voor het gevaar. Onze beloning is, dat we er na de knal nog zijn!
Vergeet niet dat mensen ‘vuurwerk’ ooit ‘leuk’ hebben leren vinden, omdat het ons voor nog erger kwaad beschermde, want het vuurwerk joeg de boze geesten weg, de dingen die we niet in de hand hadden en niet konden begrijpen! Vuurwerk was voor mensen een oer-emotie om angst met angst te bestrijden.

Mag onze hond daar alsjeblieft nog rustig in mee evolueren?
Hij heeft recht op zijn emoties, maar ook recht op reële hulp, steun, geborgenheid en veiligheid.

Misschien zijn wat praktische tips welkom:

Ze zijn algemeen, dat moet ook wel want niet iedere hond reageert hetzelfde. En niet altijd slaat angst om in –zichtbare- paniek.(!!!)

Maar wat algemene richtlijnen om er mee om te gaan of zelfs het probleem hanteerbaar te maken zijn er wel.

*Is je hond nog niet bang, gebruik de richtlijnen dan ook, want zo kun je eventuele angst ook voorkomen.
*Stel je hond niet bloot aan vuurwerktrainingen, geluids- cd’s of dergelijke.
*Maak angstemoties niet groter door de druk te vergroten. Deze is toch al te groot, zowel bij honden die al bang zijn als bij honden die het (nog) niet zijn.
*Maak je wandelingen kort, stel je hond niet te lang bloot aan alle druk en voorkom de risico’s.
*Gebruik de extra tijd in huis die jullie overhouden aan veel geborgenheid en affectiehandelingen.
*Laat je hond niet los in deze periode.
*Gebruik geen al te lange lijn, dan kun je er direct zijn voor je hond en bij je halen als dat nodig is.
*Ga je hond ook niet afleiden of troosten met ‘lekkers ‘of íets leuks’. Als de hond gestrest is dan kan hij misschien niet met je spelen, omdat hij jou niet wil teleurstellen en dat verhoogt juist de stress. Geef je een koekje dan zal hij die misschien toch opschrokken om dezelfde reden!

Want om deze dingen gewoon leuk en lekker te kunnen vinden is er een goede vertrouwensrelatie nodig waarin de hond zich geborgen voelt bij zijn baas.

Kortom; er is slechts één probaat middel en dat ben jij!

In ieder geval fijne dagen en goed oud en nieuw.
Hou je hond bij je, laat hem niet los en geef hem alle steun die hij nodig heeft.

Arjen van Alphen
Francien Koeman

De Roedelmethode