‘Spelende’ honden

Momenteel zijn we een compleet nieuwe versie van Van Pup tot Puber aan het maken. Niet erg gemakkelijk.  Want waar ik tien jaar geleden nog met een soort Alice in Wonderland-achtige blik naar hondenopvoeding keek, komen er nu duizend belangrijke onderwerpen bij me naar boven. Zie die maar eens op een dvd van twee uur te krijgen. Een van de dingen die bij alle pup eigenaren voortdurend voorbij komt is dat pups toch met honden moeten spelen, en aan de andere kant dat het wel erg vervelend is dat, na de hoopvolle eerste paar weken, het pupje opeens alle kanten opvliegt, niet luistert en uitvalt. Een dilemma en een misverstand. Toen mijn Lumi een maand of negen was deed ik een fotocursus. Er waren er niet veel scherp maar deze heb ik wél teruggevonden. Destijds vond ik ze erg goed gelukt, maar als ik er nu naar kijken word ik bijna onpasselijk. Toen zag ik prachtige, bloeiende hei, ik zag spelende honden, die maar geen genoeg van elkaar konden krijgen. Wij liepen zelfs naar honden toe om leuk te spelen.

 

Lumi 'speelt' 1Lumi 'speelt' 2 Lumi 'speelt' 3Lumi 'speelt' 5

 

Nu zie ik mijn arme Lumi die als het ware aan het vechten is om te overleven. Kijk maar eens goed….hier is niks leuks aan. En spelen is het al helemaal niet.Ik liet haar aan haar lot over en ze moest het opnemen tegen twee gigantische opgewonden reuen. Ze werd kort daarna trouwens voor de eerste keer loops, dat wisten die reuen van de foto al lang. Meteen daarna begon ze ook preventief uit te vallen naar van alles en nog wat. Ik heb m’n handen er vol aan gehad. Ik moest er aan denken omdat ik met een vriend met een Labradoodle reutje, van 6 maanden aan het wandelen was. Leuke Bob was opeens erg zelfverzekerd geworden en sprong meteen bovenop Lumi. Ik zei nog “laat haar maar even, zij rekent wel met hem af”. Dat deed ze ook, vrij netjes en duidelijk maar hij had veel succes gehad bij spelen met een Jack Russell en hij wist opeens niet van ophouden. “Moet ik ingrijpen?” vroeg mijn vriend mij, als ‘expert'(NOT). Ik zei nee laat maar ze houden zo wel op. Nee dus. Bij nader inzien had hij natuurlijk wel zijn pup moeten corrigeren, vast moeten doen of weet ik het, want wat gebeurde er vijf minuten later? Mijn rustige, kalme, evenwichtige hond rent opeens uit het niets naar een voorbijlopende beagle en gaat er als een gek achteraan. Huh????? En twee tellen later moest een fietser het ontgelden. Dat was een typisch staaltje van afreageren. Dus in al mijn wijsheid kleunde ik er negen jaar later wéér behoorlijk naast en had ik mijn hond niet beschermd. Niets dramatisch verder, maar toch weer een lesje. We waren er stil van. Het wordt tijd dat die dvd uit komt, dan kan ik er nog eens naar kijken…… pfffff never a dull moment, en nooit uitgeleerd.